نادان، پرسه می‌زند و خردمند، سفر می‌کند. و کسی که سفر کرد، فهمید: مردم شهری که همه در آن می لنگند ، به کسی که راست راه می رود می خندند.
  :: کسی که دلش مثل اقیانوس آرام ملتهب بود.

   

You need hope to cope

تشکر از دانشمندان
۱۳٩۳/٦/٦ ساعت ٤:٥٧ ‎ب.ظ | نوشته ‌شده به دست کسی که دلش مثل اقیانوس آرام ملتهب بود. ( نظرات )

همین الان که داری این پستُ می خونی

یا همین اینترنت که وصلی

اصلا چرا دور بریم همین عینکی که زدی به صورتت

یا همون لیوانی که چای ریختی توش و میخوای سر بکشی

اینا همه کار سالها فکر و ممارست دانشمندا هستش

تا تو بدون هیچ دغدغه ای لم بدی روی صندلیت

و ادامه مطلب منو بخونی

قصد من از این وبلاگ این نیست که داستان تعریف کنم

قصد من اینه تا بگم؛

ریشه رشد، اصالت و قدرت

هر خونه ای،

هر کوچه ای،

هر محله ای،

هر دهاتی،

هر شهری،

و هر کشوری،

وابسته به آدمای دانایی که اونجا هستن،

همه تو روزگار جدید گیر دادن به

ثروت

خونه

ماشین

چشم و هم چشمی

مُد

و ...

پس این دانشمندا، کجا جا می گیرن؟؟؟

اصلاً قدردانی از این جماعت به کنار، حداقل انقدر در موردشون حرفای مزخرف نزنیم

 

موقعه ای که میان حرف بزنن میگیم نصیحت ها شروع شد

وقتی حرف نمی زنن میگیم یارو خودشو می گیره

یه ذره متفاوت رفتار می کنن می گیم باز این اومد

یه مقدار حرف جدید میزنن میگیم طرف خُل شده رفته

من که موندم

وای به حال اون خونه، کوچه، محله، دهات، شهر و ....

که به این جماعت آزار میرسونه

حیف اگه بخوایم با نادیده گرفتنشون

از دست بدیمشون

 

اینم حرفای دکتر حسابی در مورد احترام به دانشمندان

http://www.zigur.com/video/view/video/4911/

 

دانشمندان با رفتارا و حرفاشون به من  یاد دادن که؛

- به خدا معتقد باشم

- به کم قانع باشم

- به تعریف و تمجیدها توجه نداشته باشم

- دروغ نگم

- دو رو نباشم

- در هر حال ثابت قدم باشم

- تشنه یادگیری باشم

- داوطلب یاد دادن باشم

- همه چیز رو برای خودم نخوام

- قدرت طلب نباشم

- فداکار باشم

- به هدف اهمیت بدم و نه به نیاز

- مادی گرا نباشم

- مودب باشم

- فضول نباشم

- باهوش باشم

- تند و تیز باشم

- موفقیت دیگران رو موفقیت خودم بدونم

- زیاد پای تلویزیون نشینم

- ادمای مادی گرا رو از زندگیم حذف کنم

- برای کسی که واسم جونشو میده منم از جون مایه بزارم و بالعکس

- مثب اندیش باشم

- رازامو به دیگران نگم

- کم بخورم، کم بخوابم، کم حرف بزنم، کم راه برم

- قناعت کنم

- به فکر مردم باشم

- به فکر طبیعت باشم

- به فکر موهای سفید پدرم باشم

- به فکر دستای مادرم باشم

- به فکر ضایع کردن آدم ظالم باشم

.

.

.

.

.

و خیلی چیزای دیگه .....

 

من شخصاً همین جا و در این پست؛

دست تمام دانشمندا رو می بوسم

و نسبت بهشون خیلی خیلی ارادت دارم




:: برچسب‌ها: دانشمندان, علم, ادب, قدرشناسی