نادان، پرسه می‌زند و خردمند، سفر می‌کند. و کسی که سفر کرد، فهمید: مردم شهری که همه در آن می لنگند ، به کسی که راست راه می رود می خندند.
  :: کسی که دلش مثل اقیانوس آرام ملتهب بود.

   

You need hope to cope

نکته ای برای دوستان
۱۳۸٥/۱۱/۱٠ ساعت ٦:٤٧ ‎ب.ظ | نوشته ‌شده به دست کسی که دلش مثل اقیانوس آرام ملتهب بود. ( نظرات )

با عرض سلام به خدمت دوستان

امروز میخوام در مورد  چیزی حرف بزنم که خیلی از این موضوع ناراحتم و اون این که من وقتی  به دوستام خوبی میکنم به جای اینکه حتی ی تشکر خشک و خالی از من بشه فکرای خاصی در مورد من میکنن و جالب اینکه حرفشون رو در کمال... به من میگن.

 

به هر حال بنده که خودم از خودم خبر دارم باور کنید من عاشق این جمله هستم که می گه:

 

دین همان محبت است و محبت همان دین

 

اصلا آدمی نیستم که خوبی رو فدای دو تومن پول کثیف این و اون یا کسب مقام کاذب یا چهار تا سئوال امتحانی یا چند تا تعریف پوچ و خالی کنم چون بهترین و بالاترین مخلوقات خدا در پاکی(فرشتگان) در برابر من(انسان) سر تعظیم فرود آووردن و همه اونا به خاطر من آفریده شدن.حالا میخوام ی شعر از حافظ بگم که تائیدی بر کلام من باشه:

 

 رفتم به باغ صبحدمی تا چینم گلی                        آمد به گوش ناگهم آواز بلبلی

 مسکین چو من به عشق گلی گشته مبتلا             واندر چمن فکنده ز فریاد غلغلی

می گشتم اندر آن چمن و باغ دم به دم                  می کردم اندر آن گل و بلبل تاملی

گل یار حسن گشته و بلبل قرین عشق                  ان را تفضلی نه و این را تبدل

چون کرد در دلم اثر آواز عند لیب                          گشتم چنان که هیچ نماندم تحملی

بس گل شکفته می شود این باغ را ولی          کس بی بلای خار نچیده ست از او گلی

حافظ مدار امید فرج از مدارچرخ                             دارد هزار عیب و ندارد تفضلی

به هر حال کسی که چشم به داشته های دیگران دوخته از اونجایی که به روزگار دل بسته و روزگار هم پشتوانه محکمی نیست مطمئن باشید زمین خواهد خورد به قولی دیر و زود داره ولی سوخت و سوز نداره.

از چرخ به هر گونه همی دار امید                      وز گردش روزگار می لرز چو بید

 گفتی که پس از سیاهی رنگی نبود                  پس موی سیاه من چرا گشت سفید

 

 

شعری از ژوليده خراسان

 

 دل غمدیده ما درجهان غمخوار هم دارد 

برای راز دل، دل  محرم اسرار   هم دارد

                             

سخن بسیار دارد دل  ز جور  روزگار  اما   

اگر گوید سخن داند ضرر بسیار هم دارد

                             

نمی گویم به غیر حق بعالم گرچه می دانم 

که گوش  از بهر بشنیدن در و دیوار هم دارد

 

سر  سبزم   زبان سرخ  آخر  میدهد بر باد

                                  چرا چون حرف حق گفتن طناب دار هم دارد

 

هنوز ای مدعی  اندر فراز دار  درعالم  

علی درمکتب خود میثم تمار هم دارد

 

 بجای نوش دائم میزنی نیش ونمی دانی

که این راه و روش را عقرب جرار  هم دارد

 

مکن ظلم و ستم ظالم بترس از آه مظلومان

 که صبح  روشن هر فرد  شام تار هم دارد

 

 به گرد هیچ بهر هیچ درعالم مپیچ ای هیچ

که این پیچیدگی را در طبیعت مارهم دارد

 

غنی حق ضعیفان را به غارت می برد اما

نمی داند جهان  یک خالق جبار هم دارد

 

 بترس از آتش قهر خدا  کز بهر ما ایزد

 اگر دارد بهشت و آب کوثر نارهم دارد

 

گنه کارم من ژولیده  یارب خود تومی دانی

که گل باآنهمه حسن و لطافت خارهم دارد

 

                                                     با تشکر          

        مدیریت وبلاگ




:: برچسب‌ها: